ਲਾਲ ਪਰੀ

ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਕ ਪਿਆਰੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਕੁੜੀ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਲਾਲ ਚੋਗਾ ਪਾਉਂਦੀ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਹੁੱਡ ਸੀ। ਹਰ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਲਾਲ ਪਰੀ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ।

There was once a sweet little girl who wore a bright red cape with a hood. Everyone called her Little Red Riding Hood.

ਇੱਕ ਸਵੇਰ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਦਾਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਤਬੀਅਤ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਇਹ ਟੋਕਰੀ ਲੈ ਜਾਓ। ਅਤੇ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ, ਸਿੱਧੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਣਾ।"

One morning her mother said, "Grandmother is feeling poorly. Please take her this basket of bread and honey. And remember, walk straight along the path."

"ਮੈਂ ਕਰਾਂਗੀ," ਲਾਲ ਪਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰਦੀ ਚਲੀ ਗਈ।

"I will," said Little Red Riding Hood, and off she skipped into the woods.

ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਚਲਾਕ ਬਘਿਆੜ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। "ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ," ਉਸਨੇ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ। "ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?"

Along the way, a sly wolf trotted up beside her. "Good day," he said softly. "Where are you going?"

"ਦਾਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਝੌਂਪੜੀ ਵਿੱਚ," ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਚਲਾਕ ਸੀ।

"To Grandmother's cottage," she answered, for she did not know how cunning he was.

ਬਘਿਆੜ ਤੇਜ਼, ਚੁੱਪ ਪੰਜਿਆਂ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਦੌੜਿਆ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਝੌਂਪੜੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਦਾਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਅਲਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਕੰਬਲ ਉੱਪਰ ਤੱਕ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।

The wolf ran ahead on quick, quiet paws. He reached Grandmother's cottage first and slipped inside. Then he hid Grandmother safely in the cupboard and jumped into her bed, pulling the blankets up high.

ਜਦੋਂ ਲਾਲ ਪਰੀ ਪਹੁੰਚੀ, ਉਸਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਸ਼ਕਲ ਵੱਲ ਝਾਕਿਆ। "ਦਾਦੀ ਮਾਂ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ!"

When Little Red Riding Hood arrived, she peeked at the figure in the bed. "Grandmother, what big eyes you have!"

"ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਣ ਲਈ," ਬਘਿਆੜ ਨੇ ਕਿਹਾ।

"All the better to see you with," said the wolf.

"ਦਾਦੀ ਮਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਦੰਦ ਹਨ!"

"Grandmother, what big teeth you have!"

"ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ—" ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰ ਪਾਉਂਦਾ, ਲਾਲ ਪਰੀ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਬਘਿਆੜ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚੀਕ ਮਾਰੀ।

"All the better to—" but before he could finish, Little Red Riding Hood saw it was the wolf and gave a great shout.

ਇੱਕ ਦਿਆਲੂ ਲੱਕੜਹਾਰਾ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਕੁਹਾੜਾ ਰੱਖੀ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਤੋੜ ਕੇ ਅੰਦਰ ਆਇਆ। "ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ, ਤੂੰ ਚਲਾਕ ਬਘਿਆੜ!"

A kind woodcutter was passing by with his axe upon his shoulder. He burst through the door at once. "Out you go, you sneaky wolf!"

ਬਘਿਆੜ ਚੀਕਿਆ ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਦੌੜ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।

The wolf yelped and bolted out the window, running deep into the forest, and he never came back.

ਲੱਕੜਹਾਰੇ ਨੇ ਅਲਮਾਰੀ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਅਤੇ ਦਾਦੀ ਮਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਾਹਰ ਆਈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੇ ਅਤੇ ਰੋਟੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ।

The woodcutter opened the cupboard, and out stepped Grandmother, quite safe and sound. They all sat down together and shared the bread and honey.

"ਧੰਨਵਾਦ," ਦਾਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਪਣੀ ਪੋਤੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਕੇ। ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਾਲ ਪਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਰਹੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।

"Thank you," said Grandmother, hugging her granddaughter close. From that day on, Little Red Riding Hood always kept to the path and never spoke to strangers in the woods.